aparición nebulosa que rexurde da nada.
Choiva, saraiba e ata o mesmo pedrisco!
Desexo constante de semellarte ao alleo,
ser de diferencia perenne e indefinida.
Mestre que ensina leccións en branco,
polo, case poder, convincente da palabra.
Suma de frialdade que tempera ao xeo,
simple neve que se amontona no chan.
Miñaxoia que nin a ti mesmo te queres,
resolta da miña vergoña total e absoluta.
Exaperante desfeito que pisa-la terra,
insulto e grave ofensa a miña categoría.
Mala herba que medra ao pé do río,
ingrato verdecente que xa erradiquei.
No hay comentarios:
Publicar un comentario